Riffs zijn vaak de meest herkenbare onderdelen van een nummer. Ze zijn meestal kort, herhalend en daardoor ideaal voor gitaristen die willen oefenen met het spelen van losse noten en melodische patronen.
Veel bekende riffs zijn verrassend eenvoudig om te leren. Daarom vindt u in dit overzicht tien herkenbare en relatief makkelijke gitaarriffs voor beginners.
Fortunate Son – Creedence Clearwater Revival
Het intro van Fortunate Son van Creedence Clearwater Revival is één van de bekendste gitaarriffs uit de rockgeschiedenis. De riff combineert enkele eenvoudige noten met korte slides, waardoor hij direct herkenbaar klinkt zonder technisch ingewikkeld te zijn.
Dankzij het herhalende patroon en het energieke karakter is deze riff zeer geschikt voor beginnende gitaristen die willen oefenen met timing, slides en het spelen van losse noten. Hoewel de riff eenvoudig oogt, vormt hij een belangrijk onderdeel van de kracht en herkenbaarheid van het nummer.
Fortunate Son is daardoor een uitstekende keuze voor gitaristen die hun eerste klassieke rockriffs willen leren spelen.
John Fogerty werd door de jaren heen regelmatig gezien met een Gibson Les Paul. Gitaristen die op zoek zijn naar een vergelijkbare single-cut sound kunnen bijvoorbeeld kijken naar modellen zoals bijvoorbeeld de Eastman SB59
Do I Wanna Know – Arctic Monkeys
Eén van de bekendste moderne gitaarriffs is zonder twijfel Do I Wanna Know? van Arctic Monkeys. De zware, donkere riff vormt de basis van het nummer en is direct herkenbaar vanaf de eerste noten. Dankzij het succes van het album AM groeide het nummer uit tot een moderne rockklassieker.
De riff speelt zich grotendeels af op de laagste snaren en binnen de eerste posities van de gitaarhals. Technisch is hij niet bijzonder ingewikkeld, maar het ritme en de timing zijn cruciaal. Juist doordat de noten relatief eenvoudig zijn, valt een onnauwkeurige timing snel op.
Voor beginnende gitaristen is Do I Wanna Know? een uitstekende oefening om gevoel te ontwikkelen voor groove, timing en dynamiek. Wie de riff strak kan spelen, zet een belangrijke stap richting moderne rockgitaar.
Voor deze stevige, midrijke sound zijn gitaren met humbuckers vaak een goede keuze. Denk bijvoorbeeld aan een Eastman SB59 of een Fender LTD Player Fusion Telecaster, die beide uitstekend geschikt zijn voor moderne rockriffs zoals Do I Wanna Know?.
Seven Nation Army – The White Stripes
Eén van de bekendste gitaarriffs aller tijden is zonder twijfel Seven Nation Army van The White Stripes. De riff is kort, direct herkenbaar en verrassend eenvoudig om te leren. Daardoor is dit vaak één van de eerste riffs die beginnende gitaristen onder de knie krijgen.
De riff bestaat uit een klein aantal noten en speelt zich grotendeels af op één snaar. Hierdoor kunt u zich volledig richten op timing, aanslag en ritme zonder ingewikkelde vingerzettingen te hoeven onthouden. Dankzij het herhalende karakter is de riff bovendien ideaal om samen met andere muzikanten te spelen.
Jack White gebruikte tijdens zijn carrière verschillende bijzondere gitaren, waaronder modellen van Airline. Wie op zoek is naar een vergelijkbare rauwe en karaktervolle rocksound kan kijken naar gitaren zoals de Eastman Romeo LA of de Fender Player II Telecaster, die beide uitstekend geschikt zijn voor alternatieve rock en bluesachtige riffs.
Hold Back The River – James Bay
Hold Back The River van James Bay heeft een herkenbare en toegankelijke gitaarriff die erg leuk is om te leren. De intro maakt gebruik van dubbele noten (double stops), waardoor de riff voller klinkt dan een enkel melodielijntje, maar technisch toch goed te spelen blijft voor beginnende gitaristen.
Door de riff rustig te oefenen met de juiste vingerzetting en slides krijgt u snel de typische klank van het nummer te pakken. Ook de rest van het liedje is toegankelijk: de begeleiding is opgebouwd rond een beperkt aantal akkoorden, waardoor Hold Back The River een goede keuze is voor gitaristen die hun eerste complete nummers willen leren spelen.
James Bay staat bekend om zijn warme hollow-body en semi-hollow gitaarstijl. Gitaren zoals de Yamaha SA2200 Semi-Hollow of Eastman AR403CED passen goed bij deze volle, akoestisch klinkende rocksound.
Always On The Run – Lenny Kravitz
Always On The Run van Lenny Kravitz heeft een krachtige en funky rockriff die direct herkenbaar is. De riff is iets uitdagender dan sommige andere riffs in deze lijst, vooral door het tempo, maar door hem langzaam op te bouwen is hij goed te leren.
De riff speelt zich grotendeels af op de laagste drie snaren en bestaat uit een kort patroon van twee maten dat meerdere keren wordt herhaald. Hierdoor is het een goede oefening voor timing, ritme en het strak spelen van riffs met een stevig rockgeluid.
Lenny Kravitz gebruikt regelmatig gitaren met humbuckers, waaronder verschillende Les Paul-modellen. Voor een vergelijkbare volle rocksound zijn gitaren zoals de Fender Player II Telecaster of de Eastman SB59/v goede keuzes.
(I Can’t Get No) Satisfaction – The Rolling Stones
(I Can’t Get No) Satisfaction van The Rolling Stones bevat één van de meest herkenbare gitaarriffs uit de rockgeschiedenis. De riff klinkt opvallend zwaar en basachtig door het gebruik van een fuzz-effect, maar is technisch verrassend eenvoudig om te spelen.
De riff bestaat uit een kort patroon dat steeds wordt herhaald en grotendeels vanuit dezelfde handpositie gespeeld kan worden. Juist doordat er weinig noten worden gebruikt, zijn timing, aanslag en articulatie extra belangrijk. Een kleine afwijking valt hierdoor snel op.
Keith Richards staat bekend om zijn gebruik van Telecaster-gitaren. Voor een vergelijkbare heldere maar krachtige rockklank zijn modellen zoals de Fender Vintera III '60s Telecaster of een Fender Player II Telecaster goede keuzes.
In The Hall Of The Mountain King – Edvard Grieg
In the Hall of the Mountain King is een melodie die veel mensen herkennen, ook als ze de titel niet direct kennen. Het klassieke stuk van Edvard Grieg wordt vaak gebruikt in films, series en andere media en is verrassend leuk om op gitaar te spelen.
De riff is technisch niet ingewikkeld en speelt zich grotendeels af binnen de eerste positie op de gitaarhals. De uitdaging zit vooral in het ritme en de herhalingen: het patroon wordt steeds iets verder opgebouwd, waardoor goed luisteren en onthouden belangrijk is.
Omdat het nummer oorspronkelijk voor orkest is geschreven en niet voor gitaar, is er geen specifieke gitaar die bij deze riff hoort. Zowel een akoestische gitaar als een elektrische gitaar kan goed werken, afhankelijk van de gewenste klank.
I Wish You Were Here – Pink Floyd
Wish You Were Here van Pink Floyd heeft één van de meest herkenbare akoestische gitaarintro’s uit de muziekgeschiedenis. De rustige melodie combineert losse noten met akkoorden en zorgt direct voor de kenmerkende sfeer van het nummer.
De intro is goed te leren voor beginnende gitaristen, omdat alle noten binnen de eerste positie op de gitaarhals gespeeld worden en er geen barréakkoorden nodig zijn. De uitdaging zit vooral in de overgang tussen de losse noten en akkoorden. Het is belangrijk om tijdens het spelen alvast rekening te houden met de volgende akkoordvorm, zodat de overgang soepel blijft.
De intro bestaat uit twee delen die meerdere keren worden herhaald en is daardoor een uitstekende oefening voor fingerstyle, timing en akkoordwisselingen. Voor een warme akoestische klank, zoals in het nummer, passen gitaren zoals de Martin LX1 Little Martin of Martin D-X1E goed bij deze speelstijl.
Layla – Derek and the Dominoes
Dit mag dan één van de bekendste intro’s uit de rockgeschiedenis zijn, toch is de riff verrassend goed te leren. Het is één van de uitdagendere riffs in deze lijst, vooral door het tempo, maar met rustig oefenen is hij zeker haalbaar.
De volledige riff speelt zich af binnen twee handposities die dicht bij elkaar liggen op de gitaarhals. De noten zijn goed bereikbaar; de grootste uitdaging zit vooral in het strak spelen van het ritme en het opbouwen van de juiste snelheid. Oefen de riff daarom eerst langzaam en verhoog het tempo stap voor stap.
Eric Clapton staat bekend om zijn iconische Stratocaster-geluid. Gitaren zoals de Fender Player II Stratocaster of Fender Vintera III Late 60s Stratocaster zijn goede keuzes voor gitaristen die een vergelijkbare heldere en veelzijdige rockklank zoeken.
Redemption Song – Bob Marley
Dit prachtige nummer van Bob Marley heeft een herkenbare en sfeervolle akoestische gitaarriff. Het intro wordt gespeeld op een akoestische gitaar en is verrassend toegankelijk voor beginnende gitaristen.
Alle noten vallen binnen de eerste drie fretten en op de laagste snaren, waardoor de riff vanuit één handpositie gespeeld kan worden. Daarnaast sluit de riff mooi aan op het G-akkoord, waardoor u eenvoudig kunt doorgaan naar de begeleiding van het volledige nummer.
Voor een warme akoestische klank zoals in dit nummer passen gitaren met een volle, natuurlijke sound goed. Denk bijvoorbeeld aan de Yamaha FGX800C of de Crafter D600 N.
| 
