Invloed van hout op klank en gevoel
Het hout van de gitaar is het meest cruciale onderdeel, voornamelijk voor de klank. De trillingen van de snaren resoneren namelijk in de klankkast, wat zorgt voor het kenmerkende gitaargeluid. Het geluid kan anders resoneren of klinken, afhankelijk van welke houtsoort er gebruikt is. Bovendien voelen verschillende houtsoorten soms anders aan en hebben bepaalde gitaristen een voorkeur voor een gladde of juist wat ruwere afwerking.
Ook de dikte en dichtheid van het hout zijn belangrijk. Sommige houtsoorten zijn zeer hard en stevig, wat zorgt voor een heldere klank en een robuuste gitaar. Zachtere houtsoorten produceren daarentegen vaak een voller en warmer geluid.
Afwerking en uiterlijk
Het uiterlijk van de gitaar is eveneens afhankelijk van de houtsoort. Verschillende houtsoorten hebben unieke kleuren, nerven en patronen. Soms wordt dit uiterlijk aangepast met beits, verf of lak.
Verf en lak kunnen echter ook invloed hebben op het geluid. Ze kunnen namelijk de poriën van het hout afsluiten, waardoor de klank iets doffer kan worden.
Sommige fabrikanten hebben speciale gitaarlakken ontwikkeld die dit effect zouden moeten minimaliseren, maar ook dit blijft deels een kwestie van persoonlijke voorkeur en mening.
Body en constructie van de gitaar
Niet alleen de afwerking, maar ook de vorm en de body van de gitaar hebben invloed op het geluid. Toonhout reageert namelijk anders bij akoestische gitaren dan bij hollow body, semi-hollow body en solid body elektrische gitaren en basgitaren.
Bij een akoestische gitaar resoneert de volledige klankkast via het klankgat. Bij een hollow body gitaar resoneert de klankkast eveneens volledig, maar via openingen naast de snaren. Bij een semi-hollow body gitaar resoneert slechts een deel van de klankkast, terwijl een solid body gitaar geen klankkast heeft.
Dit artikel focust voornamelijk op hoe toonhout resoneert bij een akoestische gitaar, al is dit in zekere mate vergelijkbaar met andere soorten gitaren.
De vorm van de gitaar speelt hierbij ook een belangrijke rol. De resonantie en projectie van het geluid kunnen namelijk verschillen per model, omdat de trillingen een andere weg door de gitaar afleggen. De verschillende gitaarvormen en hun effect daarop kunt u elders terugvinden.
Toepassing van toonhout
Toonhout kan op verschillende manieren worden toegepast: als bovenblad, voor de achter- en zijkanten, voor de hals en voor de toets. Elke houtsoort heeft daarbij vaak een specifieke functie.
Met name het bovenblad en de achter- en zijkanten zijn bepalend voor de klank. De hals en de toets spelen vooral een rol in de speelervaring, al wordt dit ook sterk beïnvloed door de afwerking. Bij de houtsoorten zal daarom worden aangegeven waarvoor deze het meest geschikt zijn.
Duurzaamheid en beschikbaarheid
De laatste afweging is de duurzaamheid van het hout. Veel gitaristen vinden het belangrijk om rekening te houden met het milieu, waardoor duurzame houtsoorten vaak de voorkeur krijgen.
Dit heeft er ook toe geleid dat bepaalde houtsoorten, met name soorten die in de jaren ’70 populair waren, tegenwoordig zeldzaam en kostbaar zijn geworden. Sommige houtsoorten zijn schaars door intensieve houtkap of zijn beschermd door wetgeving en internationale organisaties.
Gitaarbouwers over de hele wereld hebben echter uitstekende alternatieven ontwikkeld, waardoor er tegenwoordig een zeer breed aanbod aan toonhout is. Hierdoor is er voor vrijwel iedere gitarist een passende optie te vinden.
Waarom toonhout belangrijk is
Het is daarom belangrijk om goed te weten wat u zoekt op het gebied van toonhout. Het heeft namelijk invloed op de klank, het uiterlijk, het gevoel, de speelervaring, het onderhoud en het milieu.
Dit artikel licht alle toonhoutsoorten (en enkele alternatieve materialen) toe, zodat u eenvoudiger een gitaar kunt kiezen. Het is bovendien geschikt om de eigenschappen van een specifieke toonhoutsoort snel op te zoeken.
Constructie
De constructie van de gitaar is ook belangrijk. Er zijn drie verschillende mogelijkheden: volledig massief,
massief bovenblad en gelamineerd. Dit komt er in de basis op neer hoe het hout gebruikt wordt.
Massief hout wordt uit één stuk hout gesneden, terwijl gelamineerd hout uit meerdere lagen hout bestaat. Het verschil is vooral merkbaar in de klank: massief hout resoneert beter en zal door de jaren waarschijnlijk zelfs verbeteren, terwijl gelamineerd hout een doffere resonantie heeft en nauwelijks verandert. Dit heeft ook voordelen, want gelamineerd hout wordt minder snel slechter en vraagt minder onderhoud.
Toonhout kan over het algemeen verbeteren met de jaren, maar dit is geen garantie. Als een gitaar niet goed onderhouden wordt of bewaard is in slechte, vochtige of juist droge omgevingen, kan het hout ook achteruitgaan. Gelamineerd hout is hier beter tegen bestand en daardoor ideaal voor gitaristen die weinig onderhoud willen of veel reizen. Op de lange termijn zal de kwaliteit van gelamineerd hout wel achteruitgaan, maar dit speelt zich meestal pas af over decennia.
Daarnaast zijn gitaren van gelamineerd hout over het algemeen iets goedkoper dan modellen van massief hout. Dit komt doordat massief hout moeilijker te bewerken is en meer tijd kost, maar ook omdat voor gelamineerd hout gerecyclede platen gebruikt kunnen worden, wat goedkoper is dan massieve houtblokken.
De meeste gitaren zijn een combinatie van beide constructies. Hoewel volledig massieve of volledig gelamineerde gitaren bestaan, hebben veel modellen een massief bovenblad met gelamineerde zij- en achterkanten. Zo ontstaat een compromis tussen klank en prijs.
Sparrenhout
Sparrenhout is één van de meest populaire toonhoutsoorten voor het bovenblad. Er zijn twee soorten: Engelmann sparrenhout en Sitka sparrenhout. Sitka is de meest gangbare variant en heeft een helder en relatief warm geluid. Engelmann komt uit Noord-Amerika en is daardoor iets duurder. De klank is vergelijkbaar, maar over het algemeen wat warmer dan Sitka. Sparrenhout staat daarnaast bekend om zijn fijne projectie en lange sustain.
De reden dat sparrenhout zo populair is, is de veelzijdigheid. Het laat zich goed combineren met verschillende houtsoorten voor de achter- en zijkanten, zoals nato (bijvoorbeeld bij de Yamaha FG800) of palissander (zoals bij de Taylor 814ce), maar ook vele andere combinaties komen voor. Deze veelzijdigheid is ook hoorbaar in het geluid, waardoor sparrenhout geschikt is voor uiteenlopende speelstijlen en genres.
Bovendien is sparrenhout relatief duurzaam. Het komt van snelgroeiende bomen, waardoor de productie over het algemeen milieuvriendelijk en betaalbaar is. Qua uiterlijk heeft sparrenhout een lichte kleur en een subtiele nerf, wat zorgt voor een neutrale maar professionele uitstraling.
Mahoniehout
Mahoniehout is een veelzijdige houtsoort die gebruikt wordt voor het bovenblad, de achter- en zijkanten en de hals. Het komt het meest voor als materiaal voor de achter- en zijkanten van een gitaar. Door de relatief lage dichtheid produceert het een warm en krachtig geluid, met een nadruk op de middentonen. Dit zorgt voor een gebalanceerde klank die vaak als ‘houtig’ wordt omschreven: niet statisch, maar juist authentiek en duidelijk akoestisch van karakter.
Mahoniehouten achter- en zijkanten worden vaak gecombineerd met een sparrenhouten bovenblad, omdat de warme en volle klank van mahoniehout goed samengaat met de projectie en sustain van sparrenhout, zoals bijvoorbeeld bij de Fender CD-60SCE. Sommige gitaren hebben daarnaast ook een mahoniehouten bovenblad. Een volledig mahoniehouten klankkast levert een vol en direct geluid op, maar komt minder vaak voor. Door de nadruk op middentonen is mahoniehout vooral populair bij fingerpicking. Ook voor gitaarhalzen wordt het veel gebruikt, bijvoorbeeld bij de Martin D-10E, vanwege het comfortabele speelgevoel en de stabiliteit. Er bestaan zelfs gitaren waarbij zowel de hals als de volledige klankkast uit mahoniehout bestaat, zoals bij de Taylor 324ce.
Mahoniehout is echter minder duurzaam dan veel andere houtsoorten. Het is de afgelopen eeuw intensief gebruikt, waardoor het steeds zeldzamer is geworden. Veel mahoniebossen bevinden zich in Zuid-Amerika en zijn sterk geëxploiteerd voor de internationale markt. Tegenwoordig worden deze bossen in veel gevallen beschermd en wordt er alleen onder toezicht geoogst. Hierdoor wordt mahoniehout schaars en duurder, en gelden er in sommige landen handelsrestricties.
Daarom worden er steeds vaker alternatieven gebruikt. Het “echte” mahoniehout wordt meestal aangeduid als ‘Genuine Mahogany’. Alternatieven vallen vaak onder de noemer ‘True Mahogany’ en omvatten houtsoorten met vergelijkbare eigenschappen, zoals khaya of Indiase mahonie. Deze alternatieven zijn doorgaans duurzamer dan Genuine Mahogany.
Cederhout
Cederhout wordt voornamelijk gebruikt voor het bovenblad. Het lijkt qua uiterlijk enigszins op sparrenhout, maar is doorgaans iets donkerder en meer rood van kleur. De klank is duidelijk anders: cederhout is zachter en warmer en legt minder nadruk op de bas, maar juist op de hogere tonen. Daardoor is het een fijne houtsoort voor fingerpicking.
Cederhout wordt veel gebruikt bij klassieke gitaren, omdat de warme resonantie goed samenwerkt met nylon snaren, zoals bij de Alhambra 4P. Het komt echter ook voor bij westerngitaren, waar het geluid iets helderder en directer overkomt. Een voorbeeld hiervan is de Taylor Legacy 714ce, waarbij het cederhouten bovenblad ook zorgt voor een opvallende en unieke uitstraling.
Cederhout is daarnaast relatief duurzaam. Het komt voornamelijk uit Noord-Amerika en groeit vrij snel, waardoor het één van de weinige toonhoutsoorten is waarvan de voorraad niet onder druk staat. De CO₂-uitstoot bij de productie is relatief laag, het verbruikt weinig water en is goed te recyclen. Hierdoor is cederhout een logische keuze voor wie waarde hecht aan duurzaamheid.
Sapele/Sapeli
Palissander
Palissander, ook bekend als rosewood in de gitaarindustrie, is een veelzijdige toonhoutsoort. Het valt direct op door de donkere bruine kleur en duidelijke, vaak contrasterende nerf, wat zorgt
voor een uitgesproken en aantrekkelijk uiterlijk. Palissander wordt zowel gebruikt voor de achter- en zijkanten als voor de toets van een gitaar, en is in beide toepassingen zeer populair. Als materiaal voor de klankkast zorgt het voor een goede resonantie en een gebalanceerde, warme klank, zoals bijvoorbeeld bij de
Eastman AC922CE. Als toets werkt palissander ook zeer goed: het klinkt warm, heeft geen laklaag nodig en biedt een natuurlijke, prettige speelervaring. Daarom wordt het veel toegepast op gitaren zoals de
Eastman FullerTone DC'62 en de
Ibanez AF-55.
Er zijn twee belangrijke varianten: Braziliaanse en Indiase palissander.
Braziliaanse palissander heeft bij veel gitaristen de voorkeur vanwege de helderdere klank, maar wordt tegenwoordig niet meer gebruikt voor gitaarbouw. Door ontbossing is deze houtsoort zeldzaam geworden en er geldt een exportverbod vanuit Brazilië. Hierdoor wordt vrijwel uitsluitend Indiase palissander gebruikt. Deze variant heeft vaak een donkerdere, soms licht paarse gloed en een iets ruwere structuur, maar vergelijkbare klankeigenschappen.
Palissander wordt gezien als een traditionele toonhoutsoort, maar is door schaarste en regelgeving niet duurzaam. Het valt wereldwijd onder beschermde houtsoorten en er gelden handelsbeperkingen. Daardoor is het vaak voorbehouden aan duurdere gitaren. Voor gitaristen met een kleiner budget is het daarom minder toegankelijk. Alternatieven zoals pau ferro (voor de toets) en ovangkol (voor de klankkast) bieden vergelijkbare eigenschappen en zijn doorgaans duurzamer
Esdoornhout
Esdoornhout is een zeer populaire toonhoutsoort die gebruikt wordt voor de toets, de hals, het bovenblad en de achter- en zijkanten. Het komt
op veel plekken in het noordelijk halfrond voor, al wordt het grootste deel in Azië geoogst. Esdoorn is goed herkenbaar door de lichte kleur, die soms bijna wit lijkt, en de opvallende houtnerf. Dit is bijvoorbeeld zichtbaar bij gitaren met een esdoorn top, zoals de Eastman SB59/TV. Hoewel deze vaak gebeitst zijn, blijft de tekening duidelijk zichtbaar, wat ook de populariteit van esdoorn op elektrische gitaren verklaart.
Esdoornhout dat gebruikt wordt voor de hals of toets heeft meestal een subtielere nerf, waardoor het goed te combineren is met verschillende kleuren en houtsoorten. Als toets zorgt het voor een helder en articulerend geluid en een strak, egaal speelgevoel, zoals te zien is bij de Fender Player Stratocaster en de Eastman FullerTone SC'52. Esdoorn is bovendien één van de weinige toetssoorten die vaak wordt afgewerkt, wat zorgt voor een andere speelervaring en minder onderhoud. In combinatie met een esdoornhouten hals – die door de hoge dichtheid zeer stevig en stabiel is – ontstaat een duurzame constructie. Als onderdeel van de klankkast levert esdoorn een helder, krachtig en goed projecterend geluid met een gebalanceerde respons. Hoewel het vooral wordt gebruikt voor de achter- en zijkanten, zijn esdoornhouten bovenbladen ook geen uitzondering.
Daarnaast is esdoornhout redelijk duurzaam. Het is een veelvoorkomende boomsoort in Noord-Amerika en groeit relatief snel, waardoor het geoogst kan worden zonder grote schade aan bossen of biodiversiteit. Ook bij de verwerking komt relatief weinig CO₂ vrij. Esdoornhout is daarmee een milieuvriendelijke keuze die bovendien zorgt voor een helder en krachtig geluid.
Koa
Koa is een Hawaiiaanse toonhoutsoort die uitsluitend op Hawaii groeit. Het werd vroeger gebruikt voor het maken van kano’s en kreeg pas later een rol binnen de muziekwereld. In 1879 introduceerden Portugese immigranten de ukelele op Hawaii, waarna de lokale bevolking deze zelf ging bouwen van koa. Zo werden de klankeigenschappen van deze houtsoort ontdekt. Tegenwoordig wordt koa niet alleen voor ukeleles gebruikt, zoals bij de Martin C1K, maar ook voor akoestische gitaren, bijvoorbeeld bij de Taylor 224ce-K DLX en de Taylor GS Mini-e Koa.
Koa produceert een helder en warm geluid met een mooie resonantie. Daarnaast heeft het de bijzondere eigenschap dat het door de jaren heen beter gaat klinken. Bij aanschaf klinkt een koa gitaar al goed, maar naarmate de tijd verstrijkt en de gitaar regelmatig bespeeld wordt, ontwikkelt de klank zich verder tot een rijker en warmer geheel. Ook het uiterlijk is kenmerkend: koa heeft een medium bruine kleur met een opvallende en vaak golvende houtnerf, wat zorgt voor unieke natuurlijke patronen.
Koa gitaren zijn echter zeldzaam en vaak duur. Dit komt door ontbossing en strenge restricties. Omdat koa alleen op Hawaii groeit, kan het ook alleen daar geoogst worden. In de afgelopen eeuw is een groot deel van de bossen verdwenen, waardoor de focus nu ligt op herstel in plaats van grootschalige houtproductie. Hoewel koa relatief snel groeit en er nog steeds beperkte hoeveelheden worden geoogst, resulteert dit meestal in kleinere oplages en duurdere, vaak exclusieve gitaren.
Ebbenhout
Ebbenhout is erg veelzijdig en wordt voornamelijk gebruikt voor de toets, al komen klankkasten van ebbenhout ook voor. Een ebbenhouten toets zorgt voor een helder en gebalanceerd geluid en heeft de voorkeur van
veel gitaristen, zoals bijvoorbeeld te zien is bij de Yamaha SA2200 en de Eastman Romeo LA. Als klankkast levert ebbenhout veel sustain en een duidelijke nadruk op de bas, al wordt het daarvoor minder vaak gebruikt omdat het als te helder, te zwaar en relatief duur kan worden ervaren.
Als toets is ebbenhout juist zeer populair. Door de hoge dichtheid is het stevig en slijtvast, waardoor de fretten goed blijven zitten en de vorm ook bij intensief gebruik behouden blijft. Soms wordt ebbenhout ook als top gebruikt bij elektrische gitaren, waarbij vooral het opvallende patroon en de gebalanceerde klank gewaardeerd worden.
Ebbenhout is echter minder duurzaam. Het groeit voornamelijk in West-Afrika en Zuid-Azië en is door intensieve exploitatie een bedreigde houtsoort geworden. Veel landen hebben daarom restricties ingesteld op de kap en handel, wat het hout schaarser en duurder maakt. Daarnaast speelt ebbenhout een belangrijke rol in de biodiversiteit van deze bossen, waardoor bescherming essentieel is.
Hoewel ebbenhout nog verkrijgbaar is, onder andere uit Kameroen, verschilt de herkomst sterk per fabrikant. Sommige gitaarbouwers werken met gecontroleerde en duurzame bronnen, terwijl anderen minder streng omgaan met herkomst. Daardoor is het lastig om de duurzaamheid van ebbenhout algemeen te beoordelen. Als alternatief wordt steeds vaker gebruikgemaakt van synthetische materialen zoals richlite, waarbij het verschil in speelervaring minimaal is.
Pau Ferro
Pau ferro is een uitstekende houtsoort voor de toets en wordt vaak gezien als een duurzamer en goedkoper alternatief voor palissander. Het komt uit Zuid-Amerika en heeft een warme klank met duidelijke articulatie. Qua toon en gevoel ligt het dicht bij palissander, al is de kleur meestal iets lichter. Ook als alternatief voor ebbenhout wordt pau ferro regelmatig genoemd. De klank van ebbenhout is weliswaar helderder, waar pau ferro wat warmer blijft, maar het speelgevoel komt sterk overeen.
Daarnaast is pau ferro redelijk duurzaam. Er is momenteel geen sprake van schaarste of directe bedreiging van de houtvoorraad, waardoor het een stabiele en toegankelijke keuze is. Dit maakt een pau ferro toets niet alleen een duurzamere optie, maar ook vaak een voordeligere. Veel fabrikanten stappen daarom geleidelijk over van palissander naar pau ferro, waaronder merken als Fender en Michael Kelly.
Walnoot
Walnoot is een bijzondere toonhoutsoort die qua eigenschappen dicht in de buurt komt van koa, onder andere door de vergelijkbare dichtheid en heldere klank. Het geluid van walnoot wordt vaak als iets dieper en authentieker ervaren. Het kan voor de volledige klankkast worden gebruikt, maar komt het meest voor als materiaal voor de achter- en zijkanten. Daarnaast is walnoot ook populair bij ukeleles en soms bij toetsen. Zo zijn er bijvoorbeeld walnoot ukeleles zoals de Kala KA-PWC. Ook als toets komt walnoot voor, zoals bij de Yamaha NTX1. Het is iets zachter dan de meeste toetsmaterialen, maar dit wordt doorgaans gecompenseerd door de afwerking en het onderhoud.
Daarnaast is walnoot een vrij duurzame houtsoort. Het wordt voornamelijk in Noord-Amerika geoogst, waar er een ruime beschikbaarheid van bomen is. Hierdoor blijft het over het algemeen goed betaalbaar. Ook qua uiterlijk is walnoot aantrekkelijk: het heeft een donkere bruine kleur met een diepe, vaak contrasterende nerf. Deze kan in veel gevallen fraaie patronen vormen, wat zorgt voor een unieke en luxueuze uitstraling.
Sequoioideae (Redwood)
Redwood heet officieel Sequoioideae, maar staat binnen de gitaarindustrie voornamelijk bekend als redwood, waardoor het in dit artikel ook zo genoemd wordt. Het lijkt qua klank enigszins op cederhout door het warme karakter, maar klinkt vaak iets helderder en heeft een vollere resonantie. Redwood wordt meestal gecombineerd met houtsoorten zoals mahonie, palissander en macassar. Het kan voor de volledige klankkast worden gebruikt, maar komt ook voor als top op elektrische gitaren vanwege het opvallende uiterlijk.
Daarnaast staat redwood bekend om zijn sterke visuele eigenschappen. Het hout kan unieke patronen en kleurschakeringen hebben, wat gitaren een karakteristieke uitstraling geeft.
Redwood groeit slechts in een beperkt aantal gebieden, namelijk in centraal China en in de Amerikaanse staten Californië en Oregon. Hoewel de bomen enorm groot kunnen worden en één boom dus veel hout kan opleveren, zijn ze bedreigd door ontbossing, bosbranden en klimaatverandering. Toch betekent dat niet automatisch dat redwood onduurzaam is.
Het hout dat tegenwoordig voor gitaren wordt gebruikt, komt vaak van oude bomen die op natuurlijke wijze zijn omgevallen, soms zelfs uit rivieren worden gehaald. Hierdoor kan het materiaal worden hergebruikt zonder actieve kap. Deze bomen zijn vaak zeer oud, soms honderden tot meer dan duizend jaar, wat resulteert in bijzondere nerven en kleurvariaties. Vooral hout dat uit rivieren afkomstig is, kan door mineralen en zout unieke tinten hebben.
Ovangkol
Ovangkol lijkt qua klank sterk op palissander en wordt daarom vaak als alternatief gebruikt. Het komt uit Centraal- en West-Afrika en staat bekend om zijn warme, gebalanceerde geluid. In vergelijking met palissander klinkt ovangkol vaak iets voller en helderder, waardoor het een eigen karakter heeft. Sinds de introductie in de gitaarbouw is het snel populair geworden, zowel vanwege de gelijkenis met palissander als door de eigen klankeigenschappen. Daarnaast laat het zich goed combineren met verschillende andere houtsoorten, wat het een veelzijdige keuze maakt.
Ovangkol wordt voornamelijk gebruikt voor de achter- en zijkanten van klankkasten, zowel bij westerngitaren als klassieke gitaren, zoals bijvoorbeeld bij de Eastman AC222CE en de Lâg HyVibe 20. Het heeft een mediumbruine kleur met een vrij rechte, donkere nerf, waardoor het visueel ook opvalt zonder overdreven opvallend te zijn.
Ovangkol is bovendien duurzamer dan palissander, al is de duurzaamheid gemiddeld. De bomen groeien onregelmatig en komen niet overal in grote hoeveelheden voor, waardoor er risico is op habitatverlies. Dit komt niet per se door directe ontbossing en de houtsoort wordt momenteel niet als bedreigd beschouwd. Daardoor blijft ovangkol een relatief verantwoorde keuze, maar niet zonder aandachtspunten.
Macassar
Macassar wordt vaak gebruikt als alternatief voor ebbenhout en behoort zelfs tot dezelfde houtfamilie. Het groeit uitsluitend op Sulawesi, een Indonesisch eiland, en staat bekend om zijn hoge dichtheid en stevigheid. Hierdoor is het een uitstekende keuze voor toetsen en ook geschikt voor de achter- en zijkanten van een klankkast. Qua uiterlijk en eigenschappen lijkt het sterk op ebbenhout, met een donkere kleur en vergelijkbare werking.
In klank zorgt macassar voor een dynamische respons met een duidelijke bas en een hoog volume, waardoor het vooral voor klankkasten interessant is. Daarnaast is het een houtsoort die zich ontwikkelt naarmate hij bespeeld wordt, waardoor het geluid in de loop van de tijd alleen maar rijker en voller kan worden.
Macassar is echter niet volledig duurzaam. De houtsoort staat sinds kort op de lijst van bedreigde soorten volgens de IUCN, waar het geclassificeerd is als ‘kwetsbaar’. Dit is de eerste van drie niveaus binnen de bedreigde categorieën.
Hoewel macassar dus geen duurzame keuze is, bevindt het zich ook nog niet in de meest kritieke fase. Hierdoor blijft het beschikbaar, maar neemt de druk op de houtvoorraad wel toe.
Kerse
nhout
Kersenhout groeit in Noord-Amerika en is door de grote beschikbaarheid relatief betaalbaar. Het wordt daardoor vaak gebruikt voor instap- en milieubewuste modellen van Noord-Amerikaanse merken. Meestal wordt kersenhout toegepast voor de achter- en zijkanten van een klankkast, waarbij het zorgt voor een goede sustain en een warm, zacht geluid. Ondanks dat het klankmatig vrij articulerend is, ontbreekt het soms aan volume en kracht. Qua uiterlijk is kersenhout echter zeer aantrekkelijk, met een roodbruine kleur en een duidelijk zichtbare nerf.
Een voorbeeld hiervan is de Martin Custom Shop 000-14 Cherry Hill, waarbij de achter- en zijkanten van kersenhout zijn gemaakt. Hoewel het hout vaak licht wordt gebeitst en daardoor iets donkerder kan lijken, blijft de nerf goed zichtbaar en zorgt dit voor een authentieke uitstraling. Ook merken als Art & Lutherie gebruiken regelmatig Canadees kersenhout, zoals bij de Art & Lutherie Legacy Q-Discrete en de Godin Rialto JR, wat deze modellen interessant maakt voor gitaristen die op zoek zijn naar een onderscheidend karakter.
Kersenhout is daarnaast een zeer duurzame houtsoort. Het groeit snel en in grote hoeveelheden, waardoor het door de IUCN als ‘veilig’ wordt geclassificeerd. Daardoor is het een uitstekende keuze voor gitaristen die waarde hechten aan duurzaamheid, zonder concessies te doen aan uitstraling en klank.
Khaya
Khaya is een veelgebruikt alternatief voor mahoniehout en wordt vaak ook ‘Afrikaans mahoniehout’ genoemd. Het komt uit dezelfde houtfamilie en heeft daardoor veel overeenkomsten, zoals een warm en gebalanceerd geluid. Tegelijkertijd klinkt khaya iets 
helderder en behoudt het een authentiek karakter. Het kan gebruikt worden voor de achter- en zijkanten, het bovenblad en de hals van een gitaar.
Merken zoals Lâg gebruiken regelmatig khaya, bijvoorbeeld bij de T98ACE en de T98DCE. Hierdoor zijn deze gitaren interessant voor gitaristen die een alternatief zoeken voor traditioneel mahonie, maar wel in dezelfde klankrichting willen blijven. Ook qua uiterlijk lijkt khaya sterk op mahonie, met een donkere bruine kleur en een vrij rechte houtnerf.
Khaya is daarnaast een relatief duurzame houtsoort. De bomen komen veel voor in Centraal- en West-Afrika en groeien snel, waardoor ze goed kunnen worden ingezet voor houtproductie zonder direct grote schade aan het milieu te veroorzaken.
Door deze combinatie van beschikbaarheid, groeisnelheid en klankeigenschappen is khaya een betaalbare en verantwoorde keuze binnen de gitaarbouw.
Elzenhout
Elzenhout is een veelvoorkomende houtsoort die in verschillende gematigde klimaten groeit. Door de relatief lage resonantie wordt het meestal niet gebruikt voor klankkasten, maar vooral voor gitaarhalzen en solid body elektrische gitaren. Als halsmateriaal is elzenhout zeer geschikt: het is licht, maar tegelijkertijd stevig en stabiel, waardoor 
het intensief bespelen en hoge snaarspanning goed kan weerstaan.
Als body voor elektrische gitaren werkt het eveneens uitstekend. Het lage gewicht zorgt voor een comfortabele gitaar, terwijl de klank een goede sustain heeft met nadruk op de lage tonen. Veel Fender gitaren maken gebruik van een massieve elzenhouten body, ook in de hogere prijsklassen. De lichte kleur van het hout maakt het bovendien ideaal om te lakken of te verven, waardoor de nerf vaak niet zichtbaar is op afgewerkte gitaren.
Daarnaast is elzenhout een duurzame keuze. De boomsoort komt veel voor en groeit relatief snel, terwijl de houtkap doorgaans goed gereguleerd wordt. Hierdoor blijft elzenhout ruim beschikbaar en is het een verantwoorde optie binnen de gitaarbouw.
Populier
Populier is een zachte houtsoort en daardoor minder geschikt voor gebruik als hals of toets. Ook resoneert het relatief weinig, waardoor het zelden voor klankkasten wordt gebruikt. Voor solid body elektrische gitaren en basgitaren is populier echter wél een goede keuze, zoals bijvoorbeeld 
bij de Ibanez GRX70QA, de Ibanez GRG170DXL LH en de Ibanez GSR200SM. Het lage gewicht zorgt voor een comfortabele speelervaring en een gebalanceerde klank. Hoewel het hout zachter is dan veel andere houtsoorten, is het sterk genoeg voor een degelijke body. Alleen bij zeer intensief gebruik of stoten kan het sneller beschadigen, al zal de gemiddelde gitarist hier weinig van merken.
Qua uiterlijk is populier minder uitgesproken. Het heeft vaak een lichte kleur met een groenige tint, waardoor het meestal wordt afgewerkt met verf of lak. Dit heeft als voordeel dat het zich uitstekend laat verven en een gladde afwerking geeft, zonder dat de nerf storend zichtbaar wordt. Hierdoor komen gitaren van populier vaak in opvallende kleuren. Een uitzondering hierop is populier met ‘burl’-vorming, waarbij er een warrelknoest ontstaat met unieke en decoratieve patronen. Dit soort hout wordt soms gebruikt als top, zoals bij bepaalde Michael Kelly basgitaren.
Daarnaast is populier een zeer duurzame houtsoort. Het groeit snel en komt op grote schaal voor op het noordelijk halfrond, waardoor de voorraad goed op peil blijft. Bovendien neemt populier veel CO₂ op, groeit het onder uiteenlopende omstandigheden en draagt het bij aan waterzuivering. Hierdoor is het niet alleen een betaalbare, maar ook een milieuvriendelijke keuze binnen de gitaarbouw.
Basswood/Lindehout
Amerikaanse linde, in de gitaarindustrie bekend als basswood, is een zachte houtsoort, zelfs iets zachter dan populier. Door deze zachtheid is het niet geschikt voor stevige onderdelen zoals halzen of toetsen. Basswood wordt daarom vooral gebruikt voor solid body elektrische gitaren. Het hout is licht en zorgt voor een goede sustain en een 
gebalanceerde klank. Tegelijkertijd is het gevoeliger voor beschadigingen bij stoten, waardoor het minder geschikt is voor gitaristen die minder voorzichtig met hun instrument omgaan. In de praktijk valt dit echter mee en zullen de meeste gitaristen hier weinig last van hebben.
Qua uiterlijk is basswood vrij neutraal. Het heeft een zeer lichte kleur en een nauwelijks zichtbare nerf, waardoor het uitstekend geschikt is om te lakken of te verven. Hierdoor zijn de meeste basswood gitaren afgewerkt in opvallende kleuren en is het hout zelf niet zichtbaar. Veel elektrische gitaren maken gebruik van basswood, zoals bijvoorbeeld de Godin Session R-HT Pro. Daarnaast wordt basswood sinds kort ook gebruikt voor klankkasten van goedkopere akoestische gitaren, meestal in gelamineerde vorm. Dit zorgt voor een meer gedempt en gebalanceerd geluid.
Basswood is bovendien een duurzame houtsoort. Volgens de IUCN wordt het geclassificeerd als ‘veilig’ en het groeit in grote aantallen in Noord-Amerika. Door de snelle groeisnelheid en brede beschikbaarheid is het een stabiele en toegankelijke keuze binnen de gitaarbouw.
O
koume
Okoume wordt gebruikt voor verschillende onderdelen van gitaren, zoals de achter- en zijkanten, halzen, solid bodies en soms ook het bovenblad. Hoewel het niet de meest stevige houtsoort is, kan een ervaren gitaarbouwer er alsnog een kwalitatief goede gitaar van maken. Okoume heeft een goede resonantie en staat bekend om zijn heldere klank. Het wordt voornamelijk toegepast voor de achter- en zijkanten van akoestische gitaren en wordt qua geluid vaak vergeleken met esdoorn.
Ook bij elektrische gitaren komt okoume regelmatig voor, zoals bijvoorbeeld bij de Eastman Juliet P-90. In deze toepassing is het hout relatief stevig en levert het een klank die dichter bij mahonie ligt: warm, resonant en goed gebalanceerd. Daarbij is okoume lichter van gewicht dan mahonie, wat het comfortabel maakt in gebruik. Visueel is het bovendien een aantrekkelijke houtsoort, met een warme kleur en een duidelijke nerf, waardoor het vaak ook in transparante afwerkingen of met beits wordt gebruikt.
Okoume is echter niet volledig duurzaam. Volgens de IUCN wordt het geclassificeerd als ‘kwetsbaar’, wat betekent dat het risico loopt om bedreigd te raken. Daarbij groeit het slechts in een beperkt gebied, voornamelijk in Gabon, maar ook in delen van Congo en Mbini.
Er is wel een positieve ontwikkeling zichtbaar: steeds meer bossen worden volgens FSC-richtlijnen beheerd, waardoor de productie beter gecontroleerd wordt. Dit zorgt ervoor dat okoume geleidelijk op een duurzamere manier beschikbaar blijft, al blijft voorzichtig gebruik belangrijk.
Dennenhout
Dennenhout, ook wel bekend als pine, is een relatief zeldzame maar kwalitatieve toonhoutsoort. Niet zeldzaam in de zin dat het schaars is, maar omdat het weinig wordt gebruikt in de gitaarbouw. Als body voor elektrische gitaren zorgt het voor een laag gewicht in combinatie met een warm en helder geluid. Daarnaast staat het bekend
om een goede projectie en een levendige respons.
Toch is het minder populair binnen de industrie. Dennenhout is lastiger te bewerken en heeft een opvallende houtnerf die vaak extra behandeld moet worden voordat het kan worden afgewerkt. Hierdoor kost het meer tijd om gitaren te produceren, waardoor fabrikanten vaak kiezen voor efficiëntere alternatieven zoals elzenhout. Dit betekent echter niet dat dennenhouten gitaren per definitie duur zijn; het materiaal zelf is namelijk goedkoop en ruim beschikbaar.
Dennenhout is daarnaast een zeer duurzame houtsoort. Het groeit op grote schaal op het noordelijk halfrond en wordt veelvuldig gekweekt op plantages voor commercieel gebruik. De bomen groeien snel en de CO₂-uitstoot bij verwerking is relatief laag.
Ondanks de praktische nadelen wordt dennenhout nog steeds gebruikt, vaak door kleinere bouwers of in speciale edities. Een bekend voorbeeld is de Squier Classic Vibe-serie, waarin bepaalde modellen gebruikmaken van dennenhout, geïnspireerd op de eerste Fender Telecasters die ook van dit hout werden gemaakt.
Ash (Essenhout)
Essenhout, in de gitaarindustrie meestal ash genoemd, wordt veel gebruikt voor elektrische gitaren, met name bij merken zoals Fender. Het is een relatief harde houtsoort, waardoor bodies stevig zijn en goed bestand tegen intensief gebruik. De hardware blijft goed op zijn plaats en zelfs bij stoten of vallen ontstaat er minder snel schade. Klankmatig levert ash een helder en gebalanceerd geluid met vaak een lichte nadruk op de bas. Het is doorgaans iets zwaarder dan elzenhout of populier, maar lichter dan mahonie. Veel gitaristen vinden dat ash bijzonder goed samenwerkt met enkelspoelelementen, wat verklaart waarom Fender deze houtsoort veel heeft toegepast.
Toch wordt ash de laatste jaren minder gebruikt. Fender paste het lange tijd toe in Telecasters en Stratocasters, maar gebruikt het sinds ongeveer 2020 steeds minder. Dit heeft te maken met de essenhout‑prachtkever, een insect dat bomen aantast en in korte tijd grote schade aanricht. Vooral in Noord-Amerika heeft deze kever zich snel verspreid, waardoor complete bossen verdwijnen. Hierdoor is de beschikbaarheid afgenomen en kiezen fabrikanten vaker voor alternatieven.
Hoewel ash op zichzelf een duurzame houtsoort is (het groeit snel en komt van nature op meerdere continenten voor) staat het in sommige regio’s onder druk door deze natuurlijke bedreigingen. In Europa speelt daarnaast ook een schimmelziekte een rol. In Azië komt ash nog relatief stabiel voor, al wordt deze variant minder vaak gebruikt voor gitaren vanwege andere eigenschappen. Hout dat nog beschikbaar is, komt meestal uit gecontroleerde bronnen, waardoor bestaande gitaren van ash nog steeds een goede keuze zijn qua klank en kwaliteit, maar de beschikbaarheid op de lange termijn onzeker blijft.
Indiase Laurier (Terminalia Elliptica)
-min.jpg "Toonhout: Eigenschappen en Klanken - toonhout-eigenschappen-en-klanken-indian_laurel(1)-min")
Deze houtsoort heeft enorm veel namen maar wordt in de gitaarindustrie voornamelijk Indian laurel (laurier) genoemd. Deze houtsoort komt uit Zuidoost-Azië en komt in bijna alle bossen daar voor. Het is geïntroduceerd als toets toen palissander steeds zeldzamer en duurder werd. Laurier is redelijk hard en glad, waardoor het ideaal werkt als toets. Het speelgevoel is vergelijkbaar met palissander en het zorgt voor een gebalanceerde toon. Het hout kan ook verschillende kleuren hebben; sommige laurier toetsen zijn net zo donker als palissander, terwijl sommigen meer richting een pau ferro kleur gaan. Het wordt beide gebruikt als toets voor akoestistische gitaren en elektrische gitaren.
Bovendien is Indian laurier duurzaam. Het staat niet op de CITES lijst en het is niet door de IUCN geclassificeerd als bedreigd. Zodoende is het een duurzamere keuze voor een toets dan palissander of ebbenhout. Een opvallend bedrijf is Squier; Squier heeft de overstap naar Indian laurier gemaakt waardoor de meeste Squier gitaren tegenwoordig een laurier toets hebben in plaats van een palissander toets, zoals bij veel Fenders en Squiers. Er zijn echter ook andere gitaren op de markt die een toets van laurier hebben, zoals de Godin Session HT.
Nato
Nato, ook bekend als mora, is een goede houtsoort voor halzen, achter- en zijkanten en bodies. Nato is overigens niet hetzelfde als nyatoh, het zijn verschillende houtsoorten die verschillend klinken en werken maar qua uiterlijk en naam wel op elkaar lijken. Nato komt uit Zuid- en Centraal-Amerika. Het lijkt redelijk op mahoniehout qua klank, maar is iets scherper dan mahoniehout. Zodoende is het een uitstekende houtsoort voor achter- en zijkanten, zoals bij de Yamaha APX700II. Bovendien is het erg sterk en redelijk goedkoop, waardoor het ideaal is voor de gitaarbouw. Deze stevigheid maakt het ook ideaal voor gitaarhalzen. Gitaren waarvan de hals gemaakt is van nato zijn onder andere de Yamaha FS820 NTII. Nato heeft een mooie medium bruine kleur met een rode gloed, waardoor het soms ook met een doorzichtige lak wordt afgewerkt om de natuurlijke kleur te behouden.
Steeds meer gitaarfabrikanten gebruiken nato voor hun gitaren, inclusief Squier, Yamaha en Stagg. Dit komt omdat er steeds meer authentieke houtsoorten onder restricties worden gezet, en nato heeft geweldige klankkwaliteiten. Bovendien is nato redelijk duurzaam, nato wordt niet genoemd door beide CITES of door de IUCN. De mora boom is erg veelvoorkomend, kan tot 40 meter hoog groeien en is enorm breed. Zodoende bevat één boom al veel hout. Als gevolg is nato duurzaam en nog lang niet bedreigd.
Nyatoh
Nyatoh wordt steeds meer gebruikt in de gitaarbouw, 
maar het is eigenlijk niet één houtsoort. Het is een hyperoniem en bevat boomsoorten uit het palaquium-geslacht en uit het payena-geslacht. Het omvat dus honderden bomen die zich in regenwouden in Zuidoost-Azië bevinden. Het hout komt wel met elkaar overeen. Het heeft een donkere kleur met een rode of paarse gloed. Nyatoh wordt vaak door elkaar gehaald met nato. Nato is ook een opkomend houtsoort in de gitaarbouw, maar werkt compleet anders. Beide komen uit regenwouden, maar nato komt uit Zuid-Amerika en nyatoh uit Zuidoost-Azië. Nyatoh is ook iets zachter dan nato, waardoor het voornamelijk wordt gebruikt voor solid body gitaren en basgitaren, zoals bij de Ibanez SR300EB en de Ibanez GSR200B. Nyatoh is nog steeds redelijk hard, waardoor het alle onderdelen goed op hun plaats houdt.
Nyatoh wordt steeds vaker gebruikt als vervanging voor andere solid-body houtsoorten die steeds zeldzamer worden. Qua werking komt het redelijk overeen met populier, en zou ook een goed alternatief zijn voor het uitstervende essenhout. Nyatoh is dus redelijk duurzaam. Een paar soorten uit de overkoepelende houtsoorten worden echter wel door de IUCN geclassificeerd als bedreigd vanwege exploitatie. Dit betekent niet dat al het Nyatoh hout milieuonvriendelijk is, het hangt af van welke soort er gebruikt wordt en van waar de producenten het hout vandaan halen.
Sun
gkai
Sungkai is een houtsoort wat sinds korte tijd gebruikt wordt voor solid body gitaren. Michael Kelly, van wie innovatie kenmerkend is, is één van de eerste grote bedrijven wat sungkai op grote schaal gebruikt voor hun gitaren. Het staat onder andere bekend als ‘Indonesisch essenhout’, omdat het soortgelijke klankeigenschappen en kleur heeft als essenhout. Sungkai is dus redelijk licht maar stevig genoeg om intensief gebruik te kunnen overleven. Dit is erg fijn voor elektrische gitaren, omdat het dan mogelijk is om een hele set staand te blijven spelen zonder dat uw schouder zeer gaat doen. Sungkai kan echter erg slecht tegen zonlicht, waardoor een afgewerkte gitaar zeer aan te raden is. Het hout is ook ideaal voor verven en beits, waardoor sungkai gitaren in veel verschillende soorten kleuren en afwerkingen te vinden zijn. Bovendien heeft sungkai een fijne resonantie en zorgt voor een gebalanceerd geluid.
Sungkai kan ook duurzaam zijn. Het meeste hout wordt op een milieuonvriendelijke manier gekapt, waardoor Indonesische bossen leeg komen te staan en ecosystemen worden vernietigd. Er zijn duurzame sungkai plantages, waardoor u zeker een duurzame sungkai gitaar kunt aanschaffen. Dit is afhankelijk van waar de gitaarproducent hun hout inkoopt.
Ziricote
Ziricote is een prachtige houtsoort wat voornamelijk 
gebruikt wordt voor achter- en zijkanten en het bovenblad van ukeleles, maar kan soms ook op gitaren gebruikt worden. Ziricote groeit alleen in Centraal-Amerika en Mexico. Het is een erg opvallende houtsoort. Ziricote heeft een donkerbruine kleur met een groene of paarse ondertoon. Het hout heeft ook houtnerven van verschillende dikten, figuren en tinten. Zodoende is het een unieke houtsoort met een prachtige luxe uitstraling, zoals te zien is op de toegevoegde foto. Ziricote wordt dus eigenlijk nooit geverfd of gebeitst, gitaarproducenten preserveren het unieke uiterlijk van het hout door het alleen af te werken. Bovendien klinkt het fantastisch. Ziricote heeft een helder en articulerend geluid, en wordt vaak vergeleken met ebbenhout. Omdat de hoge klanken door ziricote benadrukt worden, is het ook een populaire houtsoort voor ukeleles.
Het is ook duurzaam. Op het moment is het niet geclassificeerd als ‘bedreigd’ door de IUCN en door CITES. Als ziricote op een milieuvriendelijke manier geoogst blijft worden, zal deze prachtige houtsoort ook verkrijgbaar blijven.
Boc
ote
Bocote komt uit dezelfde familie als ziricote en wordt dus ook voornamelijk gebruikt voor de achter- en zijkanten en het bovenblad van ukeleles. Dit is ook te zien. Bocote heeft ook een donkerbruine kleur en een opvallende houtnerf. Echter heeft bocote een iets lichtere kleur met een rode ondertoon en heeft de nerf een zeer donkerbruine monotone kleur waardoor het een minder dynamisch uiterlijk heeft. Het heeft nog steeds een fantastische en unieke uitstraling waardoor bocote ook bijna nooit geverfd of gebeitst wordt, waardoor de natuurlijke kleur en patroon benadrukt worden, zoals bij de Kala KA-PX-BCT-C. Bocote heeft ook een warmer geluid dan ziricote, maar net zo krachtig.
De duurzaamheid van bocote zorgt voor een apart verhaal. De boom waar bocote van geoogst wordt, cordia alliodora, is een invasieve boomsoort in Midden-Amerika, wat betekent dat het daar niet hoort te groeien en juist biodiversiteit tegengaat. Dit betekent ook dat bocote hier zo snel mogelijk weg moet worden gehaald. Dit is dus één van de weinige situaties dat overkap gestimuleerd moet worden, waardoor aanschaf van bocote het milieu juist helpt. Het wordt dus ook niet benoemd door CITES en de IUCN als een beschermende boomsoort. Zodoende is bocote een geweldige milieuvriendelijke keuze.
Catalpa
Catalpa is een houtsoort wat gebruikt kan worden voor klankkasten en solid body gitaren. Catalpa groeit in Noord-Amerika, het Caribisch gebied en Oost-Azië. Het heeft een lichtbruine kleur met een grijze ondertoon. Het is redelijk licht, net als basswood, maar iets steviger waardoor het ideaal is voor intensief spelen. Catalpa heeft een fijn en resonerend geluid waardoor het uitstekend is voor achter- en zijkanten. Het wordt ook wel vergeleken met sparrenhout, al heeft sparrenhout een warmer geluid en kleur.
Het is ook redelijk duurzaam. Het groeit in veel plaatsen en wordt niet vaak gebruikt voor houtkap. Zodoende groeit het sneller dan dat het gekapt wordt, waardoor het niet bedreigd is. Het is een ideale houtsoort voor de gitarist die een milieuvriendelijke gitaar wilt.
Rain Tree
De Rain Tree, wat eigenlijk Samanea Saman heet, is een prachtige houtsoort wat uit Centraal- en Zuid-Amerika komt, maar tegenwoordig ook in Zuid-Azië voorkomt. Het wordt voornamelijk gebruikt voor het bovenblad en de achter- en zijkanten van ukeleles, zoals de Tanglewood TWT21E en de Tanglewood TWT22E, al komt het ook op westerngitaren voor. Het hout heeft een prachtige nerf waardoor deze er erg luxueus en opvallend uitziet. Het klinkt echter ook erg goed; het hout benadrukt voornamelijk de bas maar het is niet overweldigend. De hoge tonen zijn nog steeds goed hoorbaar waardoor er een mooie balans is. Een Rain Tree gitaar klinkt dus erg gebalanceerd waardoor het een veelzijdige houtsoort is en dus voor vele soorten doeleinden gebruikt kan worden.
Bovendien is het duurzaam; de bomen groeien erg snel waardoor deze houtsoort niet bedreigd is en redelijk milieuvriendelijk kan worden gebruikt.
Meranti
Meranti is eigenlijk geen specifieke houtsoort,
maar een verzamelnaam van bijna honderd soortgelijke boomsoorten uit Zuidoost-Azië. Meranti wordt voornamelijk voor bovenbladen, achter- en zijkanten, en solid bodies gebruikt. Meranti is erg hard waardoor het een ideale houtsoort is voor een klankkast. Het is echter niet erg opvallend; Meranti heeft vaak namelijk een rechte nerf met een grijzige of oranje gloed. Dit betekent niet dat het niet goed klinkt; het zorgt namelijk voor een gebalanceerd en consistent geluid. Meranti zorgt er dus niet voor dat het geluid heel helder, warm, hoog, of laag is, maar het balanceert tussen de verschillende soorten klanken en is dus erg veelzijdig. Zodoende komt deze houtsoort vaak voor op veelzijdige gitaren, zoals de Yamaha C40 III of de Yamaha C70.
Meranti is echter niet erg duurzaam. Hoewel het snel groeit en een hoge koolstofvastlegging heeft, is het helaas ook slachtoffer geworden van ontbossing. Een groot bijdrager hiervan is illegale houthandel. Hoewel meranti duurzaam geproduceerd kan worden, wordt het voornamelijk veel via illegale houtkap en handel naar het westen verstuurd. Zodoende is de kans aanwezig dat binnen de gitaarindustrie ook niet-duurzame meranti wordt gebruikt, al is het misschien onbewust.
Limba
Limba is een veelzijdige houtsoort uit West-Afrika. Het is een hardhout, waardoor het voornamelijk voor solid-body elektrische gitaren gebruikt wordt, zoals de Eastman FullerTone SC'52. Helaas is limba niet erg mooi. Het heeft een gelige ondertoon en is erg licht, waardoor het niet erg opvalt, maar de klank van het hout maakt het uiterlijk maar een klein nadeel! Limba zorgt namelijk voor een goede resonantie en een mooi warm geluid. Het wordt tegenwoordig ook soms gebruikt als alternatief voor mahoniehout. Daarnaast wordt de kleur vaak weggewerkt met lak, waardoor de gitaar er nog steeds prachtig uit kan zien.
Bovendien is limba ook redelijk duurzaam. De bomen zijn namelijk erg groot waardoor er weinig bomen gekapt hoeven te worden voor de productie van het hout. Limba staat ook niet op de CITES lijst, wat betekent dat deze niet bedreigd is en dus redelijk duurzaam geproduceerd kan worden.
Siris
Siris is een Centraal- en Zuid-Aziatische houtsoort wat voornamelijk voor de achter- en zijkanten van klankkasten wordt gebruikt. Siris heeft een medium bruine kleur met een rode ondertoon, waardoor het qua uiterlijk redelijk op mahoniehout lijkt en dus een luxueuze associatie heeft. Bovendien heeft het ook fijne klankeigenschappen: siris zorgt voor een warme toon en een goede resonantie. Zodoende wordt het ook voornamelijk gebruikt als alternatief voor palissander, wat met uitsterven bedreigd is. Echter zijn er ook gitaristen die claimen dat siris een goed alternatief is voor koa, omdat het geluid een heldere overtoon heeft en een goede projectie.
Daarnaast is het is ook erg duurzaam! Siris staat niet op de CITES lijst van bedreigde soorten en is door de IUCN geclassificeerd als ‘niet bedreigd’. Zodoende kan het gebruikt worden zonder dat hier milieukwesties aan vast zitten!
Amara
Amara, ook wel bekend als Indiaas ebbenhout, is een hardhout uit India en Sri Lanka. Het is een prachtige houtsoort met een donkerbruine kleur en een mooie houtnerf. Amara heeft ook een variërende nerf, terwijl ebbenhout iets rechtere nerven heeft. Het hout heeft een hoge dichtheid, waardoor het een diep geluid heeft met een luide projectie. Amara wordt voornamelijk voor achter- en zijkanten van westerngitaren gebruikt.
Het is niet helemaal duidelijk hoe duurzaam amara is, maar het staat niet op de CITES lijst met bedreigde houtsoorten.
Purpleheart
Purpleheart, wat officieel peltogyne heet en 
ook wel amaranth genoemd wordt, is een Zuid-Amerikaanse houtsoort. Het wordt vaak purpleheart genoemd, omdat het een soort paarsige gloed heeft. Als het hout net geoogst is, heeft het een soort grijze kleur met een paarse ondertoon, en door de tijd heen wordt het een bruine kleur met een paarse ondertoon. Het hout heeft meestal ook een rechte nerf. Purpleheart wordt nog niet echt veel gebruikt voor gitaren, maar het wordt steeds populairder. Het wordt voornamelijk voor de toets gebruikt, maar kan ook als achter- en zijkanten gebruikt worden. Omdat het hier nog niet veel voor gebruikt wordt, zijn de klankeigenschappen nog niet helemaal duidelijk, echter is het enorm stevig waardoor het ideaal is voor een toets. Een bedrijf wat steeds meer purpleheart gebruikt, is Ibanez. Zodoende hebben ze elektrische basgitaren met een purpleheart toets, zoals de Ibanez GSRM20B-WNF Mikro en de Ibanez GSR180-BS.
Bovendien is het ook redelijk duurzaam. Purpleheart staat niet op de CITES lijst van bedreigde houtsoorten en de IUCN Red List. De bomen worden erg hoog, waardoor er veel hout uit één boom gehaald kan worden.
Jatoba
Jatoba komt uit Midden- en Zuid-Amerika. Het heeft een prachtige warme kleur, vaak een medium bruin met een rode ondertoon. Het wordt ook iets donkerder door de jaren heen, waardoor het heel authentiek oogt. Jatoba wordt voornamelijk gebruikt voor de toets, want het is erg stevig en zorgt voor een warme toon. Het is dan ook een populair alternatief voor palissander. Ibanez is één van de eerste grote merken wat jatoba gebruikt, zoals bij de Ibanez SR300EB en de Ibanez GSR200-BK.
De duurzaamheid van jatoba is discutabel. De IUCN heeft het geclassificeerd als ‘kwetsbaar’ maar het wordt niet genoemd op de CITES lijst van bedreigde houtsoorten. De consensus is dat jatoba over het algemeen dus wel kwetsbaar is, maar gelukkig wordt bijna al het hout gecultiveerd onder FSC richtlijnen waardoor de houtproductie zelf redelijk duurzaam is.
Westerse plataan/sycamore
Westerse plataan, wat in het Engels sycamore heet, is een Noord-Amerikaanse houtsoort. Westerse plataan wordt voornamelijk gebruikt voor solid body elektrische gitaren, maar kan ook op hollow body gitaren gebruikt worden, zoals bij de Yamaha SA2200. Het heeft een soortgelijk uiterlijk als esdoornhout. Het wordt dan ook vaak vergeleken met esdoornhout vanwege de lichtbruine kleur met een iets donkere nerf, maar lijkt qua structuur meer op mahoniehout. Qua klank is het juist een goede balans tussen de twee, want het heeft de mooie heldere tonen van esdoornhout en de projectie en articulatie van mahoniehout. Westers plataan is echter redelijk zacht, net als lindehout, waardoor het niet ideaal is voor de ruige gitarist, maar is stevig genoeg voor de meeste gitaristen. Westerse plataan moet nog steeds heel hard gestoten worden moet het deuken veroorzaken.
Bovendien is het redelijk duurzaam, het groeit erg snel en kan heel groot worden. Het wordt ook niet genoemd op de CITES lijst van bedreigde houtsoorten of op de IUCN Red List.
Synthetische materialen
Gitaren zijn tegenwoordig niet meer gelimiteerd aan toonhout. Uit het artikel is ook al gebleken dat andere houtsoorten soms ook geweldig zijn voor de gitaarbouw, maar zo zijn bepaalde synthetische materialen ook erg goed gebleken. Het gebruik van synthetische materialen voor gitaren is een controversiële kwestie: sommige gitaristen vinden dat gitaren zo authentiek mogelijk moeten blijven, dus dat ze van toonhout gemaakt moeten worden, terwijl anderen de gitaarindustrie juist zien als iets wat constant ontwikkelt en verandert, en dat synthetische materialen juist innovatief zijn, voornamelijk vanwege de duurzaamheidskwestie van toonhout. Zodoende leggen wij de voor- en nadelen uit en is de keuze aan u. Tussen verschillende synthetische materialen zitten soms grote verschillen, allen worden toegelicht.
Klankkasten en Bodies
Beginnende met koolstofvezel. Koolstofvezel bestaat uit een soort rek van koolstofvezels. Deze vezels zijn ongeveer 5-10 micrometer groot (een micrometer is 0,001 millimeter), waardoor ze zeer klein zijn en eigenlijk niet zichtbaar voor het blote oog. Voordelen van een gitaar van koolstofvezel zijn: het is licht, het oxideert niet, het zet niet uit, het kan zeer radicale temperaturen aan en is enorm sterk.
Bovendien wordt koolstofvezel specifiek voor de gitaarbouw gemaakt, waardoor het een geweldige resonantie heeft en verschillende klanken kan produceren, afhankelijk van hoe de gitaar is ontworpen.
Of koolstofvezel de klank van een authentieke toonhouten gitaar kan nabootsen, hangt van de gitarist af. Hier spelen vooroordelen natuurlijk ook een rol. De meeste gitaristen zijn het er echter wel mee eens dat koolstofvezel er niet echt mooi uitziet. Vaak hebben de gitaren een zwartgrijs netpatroon waardoor ze erg opvallen en er erg modern uitzien. Deze opvallendheid kan voor sommigen een voordeel zijn.
Koolstofvezel heeft geen onderhoud nodig en zal niet verouderen of veranderen door de jaren heen. Zodoende is het een betrouwbaar materiaal. De productie van koolstofvezel is duurzaam, maar het is niet recyclebaar. Koolstofvezel producten zijn dus alleen duurzaam als deze niet weg worden gegooid.
Een ander materiaal wat regelmatig voor klankkasten wordt gebruikt is HPL. HPL (High Pressure Laminate) is in principe ook een soort hout;
het bestaat namelijk uit een paar lagen van houtvezel die op hoge temperatuur worden samengeperst met fenolhars. Dit resulteert in een keiharde en dunne plaat. De hars sluit het houtvezel af, waardoor er geen zuurstof, zonlicht of vocht meer bij of door kan komen.Zodoende heeft HPL geen onderhoud nodig en zal de kwaliteit niet veranderen door de jaren heen of naarmate het gebruikt wordt, wat wel het geval is met hout.
Daarnaast is het enorm stevig, waardoor er ruig mee omgegaan kan worden zonder dat het kapot gaat en is het een ideale reisgitaar. Het nadeel hiervan is dat in het geval dat de gitaar wel breekt, dan breekt het ook compleet. Bij een houten gitaar zal er dan een gat in komen, maar omdat HPL uit verschillende stukjes en lagen hout bestaat zal het compleet uit elkaar springen. Dit is ook bijna niet te repareren. Hout kan weer aangelijmd worden, maar bij HPL zullen alle stukjes hout verschillende kanten op steken, waardoor het onmogelijk is om iets aan te lijmen en de gitaar kan niet opnieuw met fenolhars worden samengeperst. Reparatie is echter niet onmogelijk. Dit moet dan worden gedaan door een gitaartechnicus die hier verstand van heeft, maar de reparatie zal altijd zichtbaar blijven. Het is wel belangrijk om te weten dat dit niet vaak voorkomt.
HPL is bijzonder stevig waardoor alleen een enorme klap zulke gaten kan veroorzaken. De meeste gitaristen zijn een stuk voorzichtiger met hun instrumenten. Waar de meeste discussie rondom HPL gitaren plaatsvindt is over het geluid. Gitaarpuristen zullen van mening zijn dat het nooit zo goed kan klinken als massief toonhout, terwijl de meeste gitaristen zullen toegeven dat HPL een mooi gebalanceerde en consistente klank produceert.
HPL is voornamelijk populair onder semi-akoestische gitaren, omdat de betrouwbaarheid van de klank prachtig versterkt kan worden. Bovendien is het in vergelijking met hout zeer duurzaam: de lagen komen van gerecycled papier of hout waardoor het niet direct deelneemt in ontbossing of klimaatverandering. Een producent die hoogwaardige HPL gitaren ontwikkeld is Martin, voornamelijk gitaren met gelamineerde achter- en zijkanten, zoals de LX1RE of de DX-CASH. Dit verdedigt ook de klankkwaliteit van HPL, want Martin staat bekend om de prachtigste akoestische tonen.
Een ander materiaal is glasvezelversterkte kunststof, of fiberglass. Dit materiaal laat zien dat synthetische gitaren geen nieuwe ontwikkeling zijn. De eerste gitaren van fiberglass kwamen in de jaren ’50 op de markt.
Fiberglass bestaat uit glasvezels die in polyesterhars zitten. Het is sterker dan sommige metalen en goedkoper en flexibeler dan koolstofvezel. Het wordt niet zo heel vaak meer gebruikt voor gitaren, want sinds de opkomst van koolstofvezelgitaren zijn fiberglass gitaren minder populair. Koolstofvezel heeft namelijk betere resonantie en klankeigenschappen dan fiberglass, echter is een solid body fiberglass gitaar nog steeds een mogelijkheid. Fiberglass gitaren zijn over het algemeen de stevigste gitaren op de markt. Deze stevigheid zorgt er ook voor dat fiberglass steeds vaker gebruikt wordt voor het maken van gitaarkoffers.
Het volgende materiaal lijkt hier op. Polymethylmethacrylaat, over het algemeen bekent als acryl, wordt soms ook voor solid body elektrische gitaren gebruikt. Hoewel hier officieel geen glas in verwerkt zit, wordt het hier vaak wel mee vergeleken. Acryl is lichter maar ook zachter dan glas.
De eerste acryl gitaar kwam aan het eind van de jaren ’60 op de markt. Het grootste voordeel van deze gitaren is het uiterlijk. Acryl is doorzichtig, net als glas, waardoor de meeste acryl gitaren doorzichtig zijn. Het is ook mogelijk om hier iets in te verwerken, zoals een kleur, 
glitter of LED-lampen. Voornamelijk lampen komen veel voor. Dit zorgt namelijk voor een holografisch effect wat er prachtig uitziet op het podium.
Een acryl gitaar is zeker te vinden, echter worden ze over het algemeen niet door bekende gitaarbedrijven gemaakt. Acryl is namelijk niet makkelijk om mee te werken en het heeft geen klankeigenschappen. Zodoende is de klank alleen afhankelijk van de elementen. Het feit dat acryl niets aan de klank toevoegt is voor veel bedrijven de reden dat ze deze gitaren niet willen ontwikkelen. Hoewel uiterlijk natuurlijk belangrijk is, ligt de prioriteit natuurlijk bij de klank. De klank hoeft natuurlijk niet slecht te zijn, bij gebruik van hoogwaardige elementen zal deze nog steeds goed klinken, maar niet zo goed als met een materiaal dat klankeigenschappen bevat.
Gitaren van acryl zijn redelijk makkelijk te krijgen via het internet, via websites zoals Ebay of Amazon. Het nadeel is dat vaak niet te achterhalen is wie deze gitaren aanbiedt, waardoor de kwaliteit van tevoren niet vast te stellen is. Over het algemeen is de consensus dat acryl gitaren alleen aan te raden zijn aan gitaristen die voor een uniek en opvallend uiterlijk gaan en niet voor de klank. Het is een leuke investering voor de gitarist die af en toe wil schitteren op het podium, maar niet voor studio- of opnamewerk.
Toetsen
.jpg "Toonhout: Eigenschappen en Klanken - richlite(1)")
Waar synthetische materialen voornamelijk geweldig zijn, is als toets. Er zijn maar een paar houtsoorten die stevig en rigide genoeg zijn voor de toets. Van deze houtsoorten is ongeveer de helft bedreigd, waardoor innovatie noodzakelijk was. Beginnende met Richlite.
Richlite bestaat uit gerecyclede hout- en papiersnippers die met resin tot een geheel worden gebonden. Hier maken ze bladen van, die dan weer op elkaar worden gestapeld en opnieuw worden samengeperst. Deze bladen worden in verschillende richtingen gestapeld, wat resulteert in een enorm sterke en gebalanceerde plaat. Richlite heeft de goedkeuring gehad van meerdere organisaties, waaronder Greenguard, wat betekent dat in het productieproces geen schadelijke stoffen uitgestoten worden, en de FSC, wat betekent dat ze milieubewuste materialen gebruiken. Richlite werkt dus niet alleen geweldig als toets vanwege de dichtheid, sterkte en duurzaamheid, maar ook omdat het qua speelgevoel bijzonder dicht bij palissander en ebbenhout komt. Dit is erg handig, want voornamelijk deze houtsoorten worden steeds zeldzamer en staan onder restricties.
Steeds meer bedrijven beginnen Richlite te implementeren, inclusief Martin, Gibson en Godin. Voornamelijk Martin en Gibson stonden bekend om hun ebbenhouten toetsen, maar hebben de keuze gemaakt om hun gebruik ervan te minderen en te investeren in duurzaamheid. Dit onder andere het geval bij de Martin SC-10E. Godin claimt zelfs dat ze Richlite gebruiken omdat het simpelweg het beste materiaal is dat ze kunnen gebruiken. Dit vinden ze vanwege het speelgevoel en het onderhoud, maar ook omdat het steviger is dan authentiek hout, waardoor de hele hals beter gebalanceerd is en minder snel zal kromtrekken.
Richlite is een makkelijker alternatief voor de gitarist; het is namelijk waterafstotend en dicht, zodoende kan er geen water, zweet of viezigheid in de toets komen en kan deze ook niet uitdrogen. Een authentieke houten toets moet elke zes maanden schoongemaakt en geolied worden. Bij Richlite is dit niet nodig. Als er viezigheid op de toets zit hoeft u alleen maar een doekje erover heen te halen. Dit betekent ook dat de toets hoogstwaarschijnlijk langer meegaat. Zelfs met goed onderhoud droogt hout een keer uit of trekt het zweet te diep in het hout, waar Richlite geen last van heeft. Zoals elk synthetisch materiaal zijn de meningen over Richlite verdeeld, echter wordt het al op grote schaal gebruikt, inclusief door professionele en beroemde gitaristen.
Rocklite lijkt hier erg op. Rocklite is ontwikkeld als een gevolg op de exportban van palissander in 2017. Het is precies zo gemaakt dat het palissander nabootst, zowel in kleur en eigenschappen. Rocklite is zelfs stabieler en duurzamer. Ze 
maken tegenwoordig ook een alternatief voor ebbenhout; de Rocklite Ebano. Net zoals de palissander versie, is dit materiaal stabieler en duurzamer dan ebbenhout. Bovendien zal het niet krimpen of uitzetten zoals authentiek hout.
Rocklite bestaat uit dunne houtlagen die met zwarte resin op hoge temperatuur worden samengedrukt. Het ontwikkelingsproces lijkt dus een beetje op Richlite; het verschil is dat Richlite verschillende gerecyclede materialen gebruikt, waaronder papier, terwijl Rocklite alleen bepaalde hardhoutsoorten gebruikt. Het uiteindelijke product verschilt voornamelijk in het feit dat Richlite een fijn en stevig materiaal is voor een breder gebruik, terwijl Rocklite specifiek palissander of ebbenhout nabootst. Daarnaast heeft Rocklite ook geen onderhoud nodig.
Rocklite is nog erg nieuw en er zijn nog geen grote gitaarmerken die het gebruiken. Op het moment wordt het over het algemeen gebruikt door individuele gitaarbouwers voor het maken en verkopen van custom gitaren.
Brownwood/blackwood is een ander innovatief materiaal voor de toets. Dit materiaal wordt ook gemaakt van echt hout, en is dus niet compleet synthetisch.
Dit hout komt uit snelgroeiende dennenbossen in Nieuw-Zeeland. Deze bossen zijn extreem makkelijk bij te houden, waardoor de productie van brownwood/blackwood geaccepteerd wordt door de FSC. Dit hout wordt dan gedroogd tot er nog maar tien procent vocht in het hout zit. Daarna wordt het behandeld met een katalysator en kleurstoffen, waarna het tot drie procent gedroogd wordt. Het hout wordt dan met resin op hoge temperatuur samengeperst waardoor het erg stevig is en een hoge dichtheid heeft. Zodoende is het rigide genoeg om als toets te gebruiken.
Het hout wordt dus niet alleen op een milieuvriendelijke manier verkregen, maar ook het hele productieproces zelf is milieuvriendelijk. Er worden geen schadelijke stoffen of plastic gebruikt. Daarnaast werkt het perfect als toets. Het is stevig en stabiel; er hoeft geen onderhoud aan dit materiaal gepleegd te worden.
Het verschil tussen blackwood en brownwood zit alleen in de kleur; blackwood is donkerder en wordt gezien als een alternatief voor ebbenhout, terwijl brownwood lichter is en een alternatief is voor palissander. Een bedrijf wat veel gebruik maakt van dit materiaal is Lâg (bijvoorbeeld bij de Lâg T118ASCE en de Lâg T88D), maar het wordt ook steeds meer gebruikt door andere merken.
Eboncore is ook een optie. Dit hout lijkt een beetje op Richlite en is specifiek ontwikkeld als alternatief voor ebbenhout. Het is een milieubewust materiaal en voelt precies als ebbenhout aan. Bovendien is het steviger waardoor de hele hals stabieler is en de gitaar een betere en consistentere intonatie heeft. Het is ook duurzamer dan ebbenhout en is goedkeurd door CITES.
Het enige bedrijf wat het tot nu toe gebruikt is Tanglewood. Ze claimen dat eboncore comfortabeler en stabieler is dan ebbenhout.
Synthetisch vs hout
Wat betreft synthetische materialen zijn er dus een aantal mogelijkheden. Alle materialen hebben verschillende voor- en nadelen en klankeigenschappen. Voor klankkasten zijn voornamelijk koolstofvezel en HPL degelijke en populaire materialen die zelfs op professionele gitaren gebruikt worden. Voor toetsen zien we steeds meer alternatieven voor palissander en ebbenhout. Deze alternatieven zijn deels van hout gemaakt en deels van resin, waardoor ze alle voordelen van hout en synthetische materialen hebben.
Zoals eerder besproken, synthetische materialen blijven een punt van discussie, maar over de voordelen valt niet te twisten. Synthetische materialen nemen alle nadelen van hout weg. Hout is namelijk een ‘levend’ en poreus materiaal, waardoor het afhankelijk is van de omstandigheden.
Hout moet onderhouden worden om uitdroging of een te hoog vochtgehalte te voorkomen. De kwaliteit van hout is dus niet altijd consistent. Synthetische materialen hebben hier geen last van en zijn zeer consistent.
Zodoende is bijvoorbeeld een toets van Richlite een zeer goede oplossing voor de gitarist die een betrouwbare en makkelijke toets zoekt, of koolstofvezel een ideale keuze is voor de gitarist die duurzaamheid en eenvoud zoekt. Bovendien zijn synthetische materialen niet bij verstek slechte klankmaterialen. Tegenwoordig worden deze materialen zo ontwikkeld dat het verschil met authentiek toonhout bijna onhoorbaar is.
Natuurlijk hangt de kwaliteit ook af van het instrument. Net zoals dat er slechte gitaren van het beste toonhout bestaan, zullen er slechte gitaren van synthetische materialen bestaan. Het is daarom belangrijk het instrument zelf te ervaren. Het blijft echter een afweging die u als individuele consument moet maken.
Hoe verder?
Er zijn veel verschillende houtsoorten en materialen voor gitaren, elk met hun eigen klank en eigenschappen. Hoewel dit de keuze lastig kan maken, blijven speelgevoel en klank het belangrijkste; en die ervaart u alleen door een gitaar zelf te bespelen. Laat u daarom niet te veel sturen door meningen of omschrijvingen vooraf.
In de praktijk blijken houtsoorten waar twijfels over bestaan vaak juist goed te bevallen. Dit overzicht is bedoeld om u inzicht te geven in eigenschappen, duurzaamheid en mogelijke alternatieven.
Door schaarste, regelgeving en klimaatverandering verdwijnen sommige houtsoorten, terwijl nieuwe alternatieven en materialen opkomen. Uiteindelijk is er geen beste keuze: wat het beste werkt, hangt volledig af van uw persoonlijke voorkeur. Vergelijken en zelf ervaren blijft de sleutel.
Mogelijke alternatieven
Er zijn verschillende redenen waarom u niet voor een specifieke houtsoort kiest, terwijl u wel een vergelijkbare klank of uitstraling zoekt. Denk aan prijs, beperkte beschikbaarheid, merkspecifieke keuzes, compatibiliteit met andere houtsoorten of een voorkeur voor duurzame materialen. In zulke gevallen kan een alternatief een uitstekende oplossing zijn.
Daarom hebben wij een beknopt overzicht samengesteld met mogelijke alternatieven. Houd er rekening mee dat een alternatief nooit volledig identiek is: een vergelijkbare klank kan bijvoorbeeld gepaard gaan met een ander uiterlijk of speelgevoel.
Neem dit overzicht als richtlijn, niet als harde keuze. Voor persoonlijk advies helpen wij u graag, zowel online als in de winkel.
Cederhout: redwood (alternatief voor klank; redwood is iets helderder), sparrenhout (qua uiterlijk, niet qua klank)
Mahoniehout: khaya (alternatief voor klank; khaya klinkt iets helderder), sapele (als achter- en zijkanten; sapele is vaak iets scherper qua klank en goedkoper), nato (klinkt iets scherper dan mahoniehout), okoume (soortgelijk geluid bij akoestische gitaren), limba (duurzaam alternatief, klinkt redelijk hetzelfde, maar ziet er heel anders uit), westerse plataan (alternatief qua klank, klinkt iets helderder dan mahoniehout), siris (alternatief qua uiterlijk en klank, maar klinkt iets warmer)
Palissander: ovangkol (alternatief voor achter- en zijkanten; ovangkol klinkt net iets helderder), Indian laurel (voor de toets, laurel is iets droger, lichter en duurzamer), pau ferro (voor de toets, pau ferro heeft een lichtere kleur en is duurzamer), jatoba (alternatief voor de toets), Richlite (synthetische toets, zelfde speelervaring maar donkerder uiterlijk en waterafstotend), Rocklite (bijna compleet hetzelfde als palissander, Rocklite is iets steviger en duurzamer), brownwood (duurzamer en steviger)
Redwood: cederhout (alternatief voor klank, iets warmer en iets duurzamer dan redwood)
Ebbenhout: macassar (beide voor toetsen en achter- en zijkanten, iets duurzamer), pau ferro (voor de toets, zelfde speelgevoel maar compleet andere kleur en veel duurzamer), Richlite (synthetische toets, zelfde speelervaring en duurzamer), eboncore (alternatief voor toets, stabieler en duurzamer dan ebbenhout), Rocklite (bijna compleet hetzelfde als ebbenhout, Rocklite is iets steviger en duurzamer), blackwood (duurzamer en steviger)
Esdoornhout: okoume (alternatief voor klankkast, esdoornhout klinkt iets warmer en is duurzamer dan okoume), sparrenhout (qua uiterlijk, niet qua klank)
Elzenhout: populier (voor solid-body gitaren, populier is iets zachter en heeft minder sustain), ash (ash is iets zwaarder en minder duurzaam dan elzenhout)
Populier: elzenhout (voor solid-body gitaren, elzenhout is iets harder en heeft meer sustain), basswood (basswood is zachter en goedkoper dan populier), nyatoh (voor solid-body gitaren, nyatoh is zwaarder)
Ash/essenhout: elzenhout (elzenhout is iets zachter, duurzamer en lichter), dennenhout (qua dichtheid en resonantie komt dennenhout ook in de buurt, dennenhout is echter iets zwaarder en duurzamer), sungkai (staat bekent als Indonesisch essenhout, soortgelijk geluid en uiterlijk)
Koa: walnoot (heeft een soortgelijke heldere klank, hoewel walnoot dieper klinkt en veel duurzamer is)
Okoume: esdoornhout (alternatief voor klank, esdoornhout heeft echter meer projectie en is duurzamer)
Sparrenhout: catalpa (klinkt iets minder warm en ziet er iets grijzer uit dan sparrenhout)
| 
